Filmy nakręcone na modę

10 filmów, które kręcą się wokół mody. Dziesięć spojrzeń na nią oczami dziesięciu różnych autorów kina.

W tym zestawieniu starałem się wybrać filmy nie zawsze wprost dotykające mody, stąd zabrakło tu „Coco Chanel” czy „Yves Saint Laurent”. Poniższe zestawienie jest subiektywne, a zarazem próbuje zaprezentować, jak głęboko przenikają się obie sztuki, by tworzyć nierozerwalne ściegi artystyczne.

Powiększenie (1966)

Słynny film Michelangelo Antonioniego przeszedł do historii kina dzięki misternej fabule oraz śmiałym scenom, które przełamywały tabu lat 60. Scenariusz napisany przez reżysera wraz z Julio Cortazarem to prawdziwa gra w klasy, w której spotykają się przeniknięta modą subkultura Soho oraz purytański Londyn. Postać głównego bohatera oparta jest na charakterze sławnego fotografa mody Davida Baileya. Na ekranie oglądamy galerię śmiałych i ekscentrycznych kostiumów, inspirowanych pomysłami Mary Quant. W jednej z epizodycznych ról występuje Veruschka, top modelka lat 60., znana z okładki „Vogue'a”. Antonioni wykorzystał modę, by pokazać świat na skraju załamania starego porządku. Wydarzenia z roku 1968 pokazały, że miał doskonałą intuicję.

Veruschka w słynnej scenie sesji fotograficznej i sukience Jocelyn Rickards

Kika (1993)

Pedro Almodovar zawsze kochał modę. Świetnym tego przykładem jest „Kika” – komediodramat opowiadający o szalonej charakteryzatorce, gdzie zobaczyć możemy kostiumy zaprojektowane przez samego Jeana-Paula Gautiera (suknia Andrei Scarface). Występuje tu również Rossy de Palma, muza Almodovara, aktorka (zagrała również w modowym „Pret-a-porter” Altmana), a następnie modelka, która pokazując się na wybiegach u najlepszych projektantów przełamała klasyczne kanony piękna.

„Kika" to szalone spotkanie Pedra Almodovara i kostiumów Jeana-Paula Gautiera

Pret-a-porter (1994)

Ironiczny portret modowego świata nakręcony przez mistrza Roberta Altmana, z udziałem Katarzyny Figury w jednej z epizodycznych ról. Altman wziął pod lupę tydzień mody w Paryżu, portretując go w sposób nie pozbawiony satyry. Na ekranie oglądamy galerię sławnych postaci, które przechodzą na drugim i trzecim planie – Sonię Rykiel, Jeana-Paula Gautiera, Christiana Lacroix, Naomi Campbell, Claudię Schiffer czy Issey Miyake. „Pret-a-porter” to modowy the best of lat 90.

Finałowa kolekcja z „Pret-a-porter" wzbudziłaby szok nawet dziś

Piąty element (1997)

Luc Besson zabiera nas w lot po futurystycznym świecie, w którym główne role grają super modelka Milla Jovovich oraz kostiumy autorstwa Jeana-Paula Gautiera. Dzięki tej produkcji Jovovich stała się jedną z gwiazd popkultury i przeskoczyła do świata kina. A Gautier stworzył jedne z najbardziej spektakularnych kostiumów w historii kina. To właśnie one, na równi z efektami specjalnymi i scenografią, budują futurystyczny klimat „Piątego elementu”.

Seks w wielkim mieście (1998-2010)

Seks w wielkim mieście” stał się galerią kreacji najlepszych światowych projektantów, które mistrzowsko dobierała stylistka Patricia Field. Serial, kręcony w latach 1998-2004, uzmysłowił, jak znakomicie świat fashion sprawdza się w produkcjach fabularnych, a wysoka oglądalność na większości kontynentów mocno przyczyniła się do napędzenia globalnej mody na modę. Szpilki od Manolo Blachnika, z którymi nie rozstawała się Carrie, grały tu rolę niemal pierwszoplanową.

Szpilki od Manolo Blachnika grały kluczową rolę w „Seksie w wielkim mieście"

Diabeł ubiera się u Prady (2006)

Ekranizacja książki Lauren Weisberger zrealizowana przez Davida Frankela to pełne humoru, a chwilami przyprawione nutą cierpkości spojrzenie na Annę Wintour, naczelną „Vogue'a”. Mimo gatunkowych schematów udało się przemycić kilka spostrzeżeń dotyczących funkcjonowania słynnego magazynu. Większość osób ze świata mody odmówiła występu w filmie, obawiając się zapewne piorunującej reakcji naczelnej, na szczęście nie zrezygnowali z pokazania swoich projektów.

„Diabeł ubiera się u Prady" pokazał, że w pracy dla „Vogue'a" diabeł tkwi w szczegółach

Bruno (2009)

Sacha Baron Cohen, autor „Borata”, postanowił wykpić świat mody. Do świata high fashion nie udało mu się jednak dostać, został szybko wyrzucony przez ochroniarzy. Ten mockument, czyli udawany dokument, nie zdołał więc zadrwić z wysokiego krawiectwa. Skupił się na jego przedpolu – na tych entuzjastach mody, którzy mylą podstawowe pojęcia, utożsamiając high fashion z kiczowym kostiumem pokrytym rzepami.

Bruno został dosłownie ściągnięty z pokazu Agathy Ruiz de la Prady w Mediolanie

Samotny mężczyzna (2009)

Tom Ford okazał się nie tylko znakomitym projektantem, ale również utalentowanym reżyserem. Pierwszoplanową rolę grają tu czarny, nienaganny garnitur głównego bohatera i wysmakowane zdjęcia Eduarda Graua, które uzupełnia muzyka Abla Korzeniowskiego. Każdy element garderoby, którą na ekranie zakłada główny bohater, został osobiście zaprojektowany przez Forda. Film odwołuje się do estetyki lat 60., a sceny we wnętrzach rozgrywają się m.in. w domu zaprojektowanym przez architekta Johna Lautnera, współtwórcy prądu „space-age”.

Ofiary mody (2011)

Szokujący dokument autorstwa niemieckiej reżyserki Inge Altemeier, który w Polsce obejrzeć można na kanale Planete+. Filmowcy pojechali incognito do Bangladeszu, by pokazać, w jaki sposób produkuje się tam ubrania dla globalnych firm. Wyniki okazują się zatrważające. Tworzenie tanich ubrań niszczy ekosystemy i zdrowie ludzi, także tych, którzy je kupują i zakładają na siebie.

Dla krajów Trzeciego Świata moda potrafi być śmiertelnie toksyczna 

Bling Ring (2013)

Sofia Coppola nakręciła autentyczną historię, którą opisano w „Vanity Fair” w artykule „The Suspects Wore Louboutins”. „Bling Ring” to kolejna wariacja ulubionego motywu Coppoli, jakim jest portretowanie przekleństw niewinności. Amerykańska reżyserka pokazuje młode pokolenie, które uzależnione jest często od uwielbienia dla marek i facebookowych lajków. Główni bohaterowie istnieją w iluzorycznym świecie, gdzie zaciera się granica między snem a realnością. A posiadanie szpilek od Louboutina jest równie łatwe, co wejście do rezydencji Paris Hilton.